Gece avına merak sarmam 90 lı yılların başında başladı. Daha önceleri
iskelelerde istavrit,lüfer avını zaman zaman yapsamda, çok cazip
gelmemişti . Çünkü aynı balığı gündüzde avlayabiliyordum,üç beş balık
için sabaha kadar kalmak bana saçma geliyordu.
(belki gençliğinde verdiği bir duygu,yapacak birsürü etkinlik varken ne işin var balıkta) .O yıllarla beraber Gemlik körfezinde irili ufaklı balıkçı barınakları
(mendirek)
yapılmaya başlayıp bir kaç sene geçince , dalış yapan arkadaşların
anlattığı karagözler,eşkinalar,levrekler buralara ilgimizi çekti.
Özellikle karagöz sevdasıyla avlanmaya başladık ve yaptığımız çok zevkli
avlar neticesinde bu tutku içimi kapladı ,20 yılı aşkın süredirde devam
ediyor. Karagözcülük sabır ,dikkat ve tecrübeyi gerektirdiği gibi,
avlanılan bölgenin tenhalığını da gerektirir. Bir çakmağın yanıp
sönmesi,ayak sesi,yakamozlu saatlerde oltayı sık sık sudan çıkarıp
atmak, verimi azaltan etmen lerdi. 0,20 misinalı takım, bir fırdöndü ve 3
no iğne den oluşur,bütün kabuğu soyulmuş karides yem olarak
kullanılırdı.
(taze karides ayıklanıp bir gün sonra kullanılır hafif kokması istenir)
Yemlenen olta, elle 7-8 metreye savrulur, biraz misine salınarak 1-2
metre önümüzde dibe oturması sağlanır ve beklemeye başlanır. Karagözler
yaylım
(yemlenme gezintisi) sırasında ayaklarımızın altındaki
kayalara kadar yaklaştıkları için, hiç kıpırdamadan durur ve iskorpit
,kaya balığı ya da gelinciğin saldırısına uğramayıp durabilen yemi
yoklamasıyla, misinayı okşarcasına elimizde hissederken , balığın yemi
ağızlayıp fırlamasını bekler , 2-3 metre yol alırsa köstekleyip iğnenin
çenesine batmasını sağladıktan sonra,hem taş altı yapmasına müsade
etmeyip hemde kafa sallamalarında yol verip, dikkatlice bir mücadele
sonunda dibimize getirdiğimiz balığı ,kepçe yardımıyla karaya
alırdık.Genellikle 2 kiloya yakın ve üstü balıklar bu mücadeleden galip
çıkar,takımı keserek,yada taş altına sığınarak kurtulurlardı. Bu avda
biraz daha kalın takım yapıldığı takdirde , misinanın görünürlüğü
arttığından ,vuruşlar çok düşerdi. Ayrıca kalın takım kayalara
takıldığında bir türlü kopmaz ve kesip bıraktığınız misineler bir müddet
sonra önünüzde size ikincil engeller ve balığı ürkütücü etmenler olarak
karşınıza çıkar. Zamanla avlaklarda
tepe lambalı, el fenerli,cep radyolu,zil takılmış kamışlı güruhlar peydahlanınca ,su içinde projektör gibi yanan el fenerlerinin ucuzlayıp bollaşmasıyla ortaya çıkan ,kendilerini dalgıç sanan
iki ayaklı mığrılar oltanın
ucunda gezinmeye başlayınca, karagöz avının tadı kaçmaya,balıksız avlar
çoğalmaya başladı. O zamana kadar ara ara oltamıza gelen ,600-700 gr
dan küçüklerini suya geri saldığımız eşkinalara yöneliş yavaş yavaş
başladı.Genellikle karagözün çıkmayacağına inanıp, hafif bir gezer
kurşun ve canlı teke takıp levrek için hazırlayıp, 20 metre kadar açığa
atıp hafif hafif çektiğimiz takımlara gelirlerdi. Akıntılı suları
sever,gece boyunca dahasık periyodlarda yemlenmeye çıkar,ışıktan
gürültüden karagöz kadar tedirgin olmaz,yemi gevelemeden yutar ve
girdiği kayalarda levrek ve karagöz gibi uzun mücadele etmez daha kolay
kıyıya gelir, kepçesiz karaya alınabilirdi.Herşey iyiydi güzeldi de
ya lezzet,
zorlu av gecelerinin sonunda elde ettiğimiz ödül ,krema soslu karagöz
buğulamaya alışmış damağımızı bir türlü mutlu etmiyordu.Tavası,
ızgarası, kremalı fırındası bir türlü istenilen lezzeti vermiyordu.Oysa
balığın avcılığında duyulan hazzın devamı ,yakın dostların katılımıyla
hazırlanan sofralardaydı. Dostların balıkları yerken yaptığı övgülerin
eşliğinde ,tutulan balıkların öykülerini anlatmak ,bu hazzı defalarca
katlıyordu.Bir hayli denemeler, tarif aramalar sonucu papaz yahnisinin
fırın versiyonuyla damak çatlatacak sonuçlar almamla, eşkinayla aşkımız
pekişti. Karagöz avında elde ettiğim tecrübeleri yavaş yavaş bir kenara
bıraktım. Önce misinayı 0.30 a çıkardım,akıntılı bölgeleri tercih
edip,akıntıya göre 45 derecelik açıda zemine inecek gezer kurşunlar
kullanmaya başladım.Balığın her metrede yemlendiğini fark edip, daha
derin yerlere olta salladım.Bu sayede iskorpit ve gelincik vuruşlarımda
azaldı. Fakat bi sıkıntı vardı, balık papaz yahnisi olacağından iri
boyda olmalıydı. Bir kilo altı balığı yahni yapınca, kılçıkların
arasından balık ararken ,yemeğin bütün tadı kaçıyordu.Çözüm iğne boyunu
büyütmekti . 2/0 ve 3/0
(iğne boyları .,.,.,5/0,4/0,3/0,2/0,1/0,1,2,3,4,5,6.......11 gibi büyükten küçüğe sıralanır)
kısa saplı mustad bakır renkli iğneler kullanmaya başladım.Bu balık
boyunu biraz büyütsede yeterli olmadı. Karagöz ve levrekte kullandığım
karides takma yöntemimden vaz geçtim.Artık kuyruktan iki yerden geçirip
atmak yerine , karidesin kuyruğundan girip kafasına kadar içinden
solucan gibi geçiriyordum .Bu yöntem yeni bir uğraşıda yanında
getirdi.Daha önce teke karidesleri denize sarkan halatlarda,yosun
içlerinde basit bir el feneri yardımıyla ,bir iki kepçe sallamayla
,yüzlercesini yakalarken,kullandığım küçük iğnelerde kullanabiliyordum.
Şimdi en az 5-6 cm lik karideslere ihtiyacım vardı ve onlar hava iyice
karadıktan 1-2 saat sonra derinlerden tek tük kaya üzerlerine çıkıyor
,uzun saplı kepçeler ve çok güçlü ışık veren fenerlere ihtiyaç
duyuruyordu.Yüzlerce metre kayalık mendirek boyunca yapılan aramalarda
,20 adet teke oldukça iyi bir hasattı.Aşırı rüzgarın olduğu gecelerde
onlara ulaşmak tam bir kabustur,40 km ilerdeki rüzgar almayan mendireğe
teke için yaptığımız yolculuk bir hayli fazladır. Bu şekilde elde edilen
karidesler kafalarındaki mahmuzlar kırılarak, igneye geçirilip suya
atılır.Gide gele, hem balık vuruşu açısından,hemde oltanın takılma oranı
ve balığın karaya alınabilmesine uygunluğu açısından olumlu not almış
kısımlarında
(avcı deyimiyle kumbaralar), sonar gibi ezberlenmiş
dip taşlarının üzerinde, ara ara ,karış karış geriye çekilerek hareket
ettirilen olta ,vuruş alana kadar at-çek yapılır. İri iğne iri karides
ve kafaya kadar iğne geçirme yöntemi ,iğnenin dibe takılma oranını da
oldukça azaltır.En büyük dez avantajı iğnede on dakika duran karidesin
ölünce şeffaflığını kaybedip beyazlaşması, bu da yemin cazibesini
kaybettirip, balığın ilgisini azaltması. bu yüzden uzun süre vuruş
olmadımı, yemi tazelemeyi gerektiriyor. Artık herşey tamam olarak suyla
buluşturduğumuz oltayı ,hafif hafif oynatırken, hafif bir dokunma , çok
ama çok yumuşak bir geri çekiş
(1-2 cm)sonrası , bir yutkunma
sallamasının ardından, ralli aracı kalkış süratinde bir fırlama
hareketiyle beraber yol alan misineyi hafif salıyoruz, bir ve iki ve üç
asılıyoruz ,balık istediğimiz ölçüde ise iğne mide çeperine saplanmıştır
bile. 500gr civarı ise ve biraz acele ettiysek ya ağzına batmıştır
yakalanır,yada önce ağırlığını tartarız sonra birden boşalır olta ve
balık kaçmıştır.Yem hiçbir hasara uğramaz,eşkina yemi ağzıyla yakalayıp
vakumlayarak kursağındaki kemiklerle parçalayıarak
(diş gibidirler)midesine
yollar. Bu yüzdende, küçük iğneler kullanılarak yapılan avlarda, küçük
balıkların midesine girmiş iğnelerin balığa ölümcül hasar vermeden
çıkarılması mümkün olmadığından ,çok balık ziyanı olur. El oltası ile bu
yöntemle uzun yıllar çok iri eşkinalar ,3 kg lık trofeler ve kilolarını
hesabederken hayalgücümü zorladığım kaçan balıklarım oldu. Önceleri
hafta sonu ,daha sonraları hafta araları ,uykusuz işe gitmeleri göze
alarak sürdürdüğümüz bu hobi,2000 li yıllarda eline oltayı alanın
mendireklere hücumuna dönünce,sakin yeni avlaklar aramamıza yol açtı.Bir
gece avı için 300 km gidiş geliş mesafelerde güney marmara
mendireklerini dövdük durduk yıllar boyunca .
Ve... son darbe egeden geldi. Yetiştirdiğim çıraklarımdan biri

,bir avımızda bir gazete kağıdına sarılı boru kurtlarını malzemeciden
almış çıkardı ,denedik .Solucan gibi geçirdik bizim koca
iğnelere,çekeyim oynatayım derken boş iğne gibi duran takımlar, boyuna
takılıp kopunca , fırlatıp attık meretleri,'' nedir lan bu'' diyerek.
Sonra
6 metrelik göl kamışlarına bağlı gece istavrit yakaladığımız ışıklı şamandıralı takımlarla hücum etti meralara yeni avcılarımız.
5-6 numaralı iğnelere taktıkları solucanlarla ,yıllardır görmediğimiz ebattaki
yavruları gevrek kahkahalarla torbalara tıkmaya,daha önceleri tuttukları istavrit ve isparilerin iki katındaki bu
''dev''balıklarla
arkadaşlarına hava atmaya pek bayıldılar.Her avdan sonra mitoz bölünen
tek hücreli canlı misali çoğaldılar. 150 metrelik mendirekte
47 kişi saydım
bir gece ,sudaki şamandıralar Hindistandaki ganj nehrinde yüzen
mumlarla yapılan hindu ayinini gölgede bırakır.Herbiri üçer kamış salmış
suya ışıl ışıl. Yahu ne hikmetse, bayıldı bizim eşkinalar bu yeni
tanıştıkları merete .''Rastgele'' diyorum bakıyorum
siyah pazar poşetlerinin içine, kimi 20 tutmuş,
''
bu akşam ay var balık yok,biz üç gece önce 9 kişi minübüs tuttuk geldik
fabrikadan arkadaşlarla kaynıyodu balık,ben üç balık tuttum elim kadar
vardı ''diyor. Torbadaki 20 balığı toplasan, 1 kilo, bilemedin 1.5
kilo gelir. Bursada eşkina avlanabilecek yaklaşık on mendirek
var,Bandırma tarafıda bizim balıkçıların sahası ,oradada bi on olsa
toplam yirmi eder. Balık malzemecilerine haftada 3 bine yakın boru kurdu
pakedi geliyor ki bu benim ulaşabildiğim rakam ,belki daha fazlası
vardır.Bu iş patladı gitti yani.Havalar ters gidip izmirden kurt
çıkmayınca avlaklar boşalıyor,bu duruma çözüm arama telaşında avcılar.
Kimi tuzlama ,kimi şoklama, kimi akvaryumlarda üretim peşine düştü. Tam bir çılgınlık,altına hücum izleri var bu işte.Zaman zaman aralarına girip sohbet ediyorum ,
''iğne''
diyorum küçük değilmi ???? vay senmisin öyle diyen ,kiloluklar
çekiyoruz diyorlar, başlıyorlar anlatmaya uzun uzun ,teknik öğretiyorlar
bana.Peki küçük yokmu diyorum içlerinde fısıldayarak,eee gak guk
salıyoruz biz onları ,
torba diyorum yine kısık sesle küçük
değilmi bunlar,, amma yaptın be amca!! tamam bi kaç küçük var içinde
...Hepsinin hikayesi var, ya gözüne batmışmış, ya galsamaya. Birde
balıkavı sitelerinde paylaşıyorlar TUTTUKLARINI.
50 cc pet şişe yanına konmuş, ya da avucundan hafif taşmış
trofelerin''fotolarını.
Başlık'' bilmemne tarihli eşkina avım''.Bazı meraklı arkadaşlar soruyor
nasıl tutulur bilgi verirmisin falan.Hiç üşenmemişler,
yüksek lisans tezi gibi
çizimler, fotolar , efendim stoperler şöyle takılır, şamandıra
şöyle,derinlik ayarı böyle,iğneler 6 no illa şu marka,misineler
bilmemnenin bilmemne teknolojisi serisi. Bir siteye ufak bir bilgi
ilavesi yapayım dedim, yazı
adminin miş yerin dibine soktu adam
beni. Yazımı yayınlamadığı gibi, cevabı sitenin 1.sayfa kapağı oldu.Evet
dostlar aslında ince avlanma tekniklerinden bahsetmekti amacım,döndü
dolaştı
MARKO PAŞAya mektuba döndü. Sorularınız olursa cevaplarım.(mevsimi,göç zamanları,balık yapacak havalar vs.)
HERKESE RAST GELSİN...
kaynak:http://www.balikavi.net/forum/showthread.php?t=48799